Je hebt vast wel eens gehoord van een familieopstelling, maar wat is dat nou precies?
Gaat het dan alleen over je familie? Moet je die ook meenemen? Gaan we graven in familiehistorie? wat als ik mijn familie niet ken? Of als ze niet meer leven?

Misschien is een korte uitleg van werken met systemen handig. In mijn eigen woorden.

We zijn allemaal onderdeel van meerdere systemen, je gezin, op school, op kantoor, bij de voetbalclub en in je buurt. In elk systeem heb je een plek, een rol, een positie. De helper, de steun en toeverlaat, de pro-actieve, de geduldige. Als iemand uit de groep wegvalt, er uit stapt, herpakt de groep zich, komt er soms iemand bij, soms niet, verschuiven sommige rollen en gaat het weer door. Het systeem zoekt altijd naar balans.

Komt het volgende je bekend voor? Na 20 jaar zit je weer met je vriendenclub van vroeger aan een tafel, en iedereen pakt automatisch weer dezelfde rol (of krijgt deze toebedeeld) Peter organiseert altijd alles, Josefien zorgt voor iedereen, Mees is nog steeds het mikpunt van alle grappen. En dat terwijl iedereen inmiddels flink de 40 gepasseerd is met een serieuze baan en soms dito gezin. Waar je toch echt een andere rol hebt. Bizar, maar zo werkt het systeem.

Of wanneer  je met je broers en zussen bij je ouders thuis komt, dat de hele familiedynamiek weer is zoals vroeger. Je moeder vindt je onverantwoordelijk, terwijl je in het dagelijkse leven een team van 500 man aanstuurt.

Het belangrijkste systeem is dat van je familie van oorsprong, je ouders, je broers en zussen etc. In dit systeem ben je niet inwisselbaar, je hebt een vaste plek, en die kan niemand van je afnemen. Je hebt recht op die plek. In families vinden conditioneringen plaats, patronen die soms generaties lang doorgegeven kunnen worden. Dit kunnen patronen zijn waar jij in jouw leven last van hebt. Geheimen, overlevingsstrategieën, angsten, trauma’s. Of juist patronen waar je heel veel baat bij kunt hebben, en die je kunt inzetten in je huidige leven. Kracht, moed, lef, nieuwsgierigheid. Je draagt het allemaal met je mee, en draagt het over op je eigen kinderen. Aan jou om de keuze te maken wat je wel en wat je niet meegeeft aan je kinderen. Maar dan moet je wel bewust worden van dat wat je meedraagt.

Het blijft een beetje magisch en onduidelijk zo’n familie opstelling. Eigenlijk is dat het ook.

Maar ik kan wel uitleggen hoe ik dat doe.

Als je bij ons binnenkomt hebben we een kort gesprek. In dat gesprek leren we elkaar kennen en bespreek je waar je op dit moment tegenaan loopt.
Dat kan echt van alles zijn: je wordt iedere keer tweede bij een sollicitatie, je bent enthousiast aan een nieuw project gestart, maar het loopt steeds vast, op je werk lijkt het wel alsof steeds dezelfde types zich om je heen verzamelen die voorkomen dat je gezien en erkend wordt, je bent eindelijk gestopt met werken maar kunt niet genieten van niets doen, je hebt fysieke problemen, je wilt heel graag iets voor jezelf doen maar het lijkt alsof iedereen in je omgeving het tegenhoudt, je valt steeds voor het zelfde type (die echt niet bij je past). Het doel van dit gesprek is om dat waar je tegen aanloopt zo eenvoudig mogelijk te maken. Gestript van alle verhalen.

Wat belemmert mij, waarom stroomt het niet, waarom herhalen sommige situaties zich.

So far so good, nog geen familie aan te pas gekomen.

Tijdens dit gesprek schrijven we een aantal kernwoorden op die naar voren komen. Deze gebruiken we straks eventueel in de opstelling.

En dan gaat het beginnen.

Ik werk graag met briefjes. Op deze briefjes staan woorden of namen van personen die te maken hebben met je vraag. Deze briefjes met emoties, situaties en namen gebruiken we om contact te maken met het energieveld wat daar omheen hangt. En wat dat met jou doet.

Met deze briefjes leg je je huidige situatie neer op de grond.
Je kunt bijvoorbeeld starten met IK of je eigen naam, de huidige situatie en de gewenste situatie (verlangen). Jij kiest of woorden of personen (op de briefjes) dichtbij liggen of veraf, en hoe ze ten opzichte van elkaar liggen. Dat klinkt misschien gek, hoezo dan, wat maakt het uit, dat weet ik toch niet?
En toch, iedere persoon die een opstelling heeft gedaan weet uit ervaring dat de plek waar de briefjes liggen enorm groot verschil kan maken voor hoe je je voelt.

Door op de verschillende papiertjes te gaan staan en je te ontspannen, stap je letterlijk in het energieveld van de verschillende woorden en mensen, en kun je voelen in welke verhouding ze staan tot elkaar en tot jou.

Tja, en daar begint het vage en de magie. Hier wordt mijn rol de reisleider en jouw rol de ervaringsdeskundige die mij meeneemt naar de meest bijzondere plekken en zelf bij iedere stap meer inzicht krijgt in het grote plaatje.

Is na de opstelling het probleem opgelost? Krijg ik dan wel die baan? die relatie? dat huis?
En opstelling zorgt ervoor dat dingen die gezien moeten worden gezien worden, zodat je er mee aan de slag kan. Vrij van verhalen en conditioneringen (ik kan het niet zelf, ik ben nou eenmaal niet zo slim, ik heb geen gevoel met geld, mijn ouders zijn altijd zo geweest), maar puur uit de energie van het veld.

En wanneer komt die familie dan aan bod?

Soms helemaal niet, en soms meteen in het begin. Soms bieden ze zich aan om hun versterkende eigenschappen te laten zien, soms schijnen ze licht op een te lang verborgen geheim. Soms laten ze zien op welke wijze ze in het gezin systeem staan of stonden (en in hun eigen systeem), soms komt daarmee een inzicht naar voren en is dat wat jij altijd dacht, misschien wel eens heel anders.

Zo, en nu zal je het toch echt zelf moeten ervaren. Wat neem je mee?

Een vraag? Kan, mag, hoeft niet

Open mind voor wat er ook mag komen? Ja, absolute voorwaarde.

Je onderbewuste weet precies tot waar hij wil gaan, en als je onderbuik nu JA zegt, weet je wat je te doen staat.

Related Posts